
Kaucja za kubek rośnie z roku na rok szybciej niż oprocentowanie lokat. Pan Leszek uznał, że wie, gdzie trzymać oszczędności.
Pierwszy kubek pan Leszek zatrzymał w 2009 roku. – Kaucja była wtedy pięć złotych. Pomyślałem, że ładny, z gwiazdką, postawię na półce. Dziś za taki kubek dają cztery razy tyle, a ja kupowałem po pięć – wylicza 58-letni księgowy z Jeżyc.
Kolekcja liczy 41 kubków z różnych lat i miast. Pan Leszek prowadzi ich ewidencję w arkuszu kalkulacyjnym, z kolumnami „rok”, „kaucja zakupu” i „kaucja bieżąca”. Według jego wyliczeń portfel jest wart ponad 800 złotych, co daje stopę zwrotu „lepszą niż u wszystkich znajomych, którzy kupili mieszkanie na wynajem”.
Mniej entuzjastycznie podchodzi do inwestycji żona, pani Ewa. – Szafka nad zlewem się nie domyka. Talerze trzymamy w piekarniku, a jak chcę coś upiec, muszę je wyjmować na łóżko – mówi.
Dr hab. Tomasz Lokata z Instytutu Inwestycji Alternatywnych w Przedmioty Codziennego Użytku ostrożnie ocenia strategię. – Kubek jarmarczny to aktywo o niskiej płynności, ale bardzo stabilne. W odróżnieniu od kryptowalut, kiedy jego wartość spada, wciąż można się z niego napić – wyjaśnia.
Pracownik jednego z jarmarków, który prosi o anonimowość, przyznaje, że kubki z poprzednich lat nie są przyjmowane, bo co roku zmienia się wzór. – To nie jest strata, to jest kolekcja. Kolekcje zyskują – odpowiada pan Leszek.
W tym roku planuje wypić na jarmarku dwa grzańce i zatrzymać dwa kubki. – Trzeba dywersyfikować – mówi.
