
Kalendarze z czekoladkami stoją w sklepach od października, więc pani Monika uznała, że czekała wystarczająco długo. Kalendarz miał 24 okienka i żadnych zabezpieczeń.
– Kupiłam na zapas, żeby był, jak przyjdzie grudzień. W grudniu w sklepach już nic nie ma, wszyscy to wiedzą – mówi pani Monika, 38-letnia specjalistka ds. zakupów w firmie logistycznej.
Pierwsze okienko otworzyła po powrocie z pracy, o 17:20, żeby sprawdzić, czy czekolada nie jest przeterminowana. Nie była. Drugie otworzyła, żeby sprawdzić, czy pierwsze nie było wyjątkiem. O 19:30 była przy okienku numer 24, które było większe od pozostałych i miało kształt dzwonka.
Mąż pani Moniki, pan Grzegorz, przyznaje, że przewidział taki obrót sprawy. – Mówiłem, żeby schować go wysoko. Schowała wysoko, na lodówce. Potem jadła na stojąco, bo było jej bliżej – opowiada.
Dr Bożena Pralinka z Instytutu Okresu Przedświątecznego zwraca uwagę, że kalendarz adwentowy powstał, by uczyć cierpliwości. – Dziś kupują go dorośli, którzy cierpliwości uczyć się już nie zamierzają. Sklepy to rozumieją i wystawiają kalendarze coraz wcześniej. W przyszłym roku spodziewamy się ich w okolicach wakacji, obok kremów z filtrem – mówi.
Jeszcze tego samego wieczora pani Monika kupiła drugi kalendarz, w sklepie osiedlowym. Przyznaje, że okienko numer 1 otworzyła na schodach, ale tylko jedno.
Trzeci kalendarz, kupiony w środę rano, trzyma w piwnicy, w pudle po butach zimowych. – Do piwnicy schodzę tylko w grudniu. Mam nadzieję – mówi.
