
Mężczyzna co tydzień żegna się z dotychczasowym trybem życia. Pożegnanie obejmuje pizzę, lody i resztki z obiadu u teściowej.
Tradycja sięga stycznia 2012 roku. Pan Krzysztof postanowił wtedy, że od poniedziałku zaczyna jeść zdrowo, a niedzielę poświęci na „pozamykanie spraw”. Od tamtej pory niedziela jest najbardziej pracowitym dniem jego tygodnia.
– Nie można zaczynać diety, mając w lodówce otwarty ser. To byłoby nieodpowiedzialne – tłumaczy. – Trzeba go więc dokończyć. Do sera pasuje wino. Po winie człowiek ma ochotę na coś słodkiego. I nagle jest 23:30 i trzeba się kłaść, bo jutro dieta.
Żona pana Krzysztofa, pani Beata, przyznaje, że niedzielne wieczory mają stały rytm. O 18:00 mąż ogłasza, że „to już ostatni raz”. O 20:00 zamawia pizzę, „żeby w domu nie zostały żadne pokusy”. O 22:00 robi zdjęcie wagi, „dla porównania”.
Poniedziałki przebiegają podobnie. Dieta zaczyna się o 7:00 od owsianki i kończy około 13:00 w firmowej stołówce, gdzie pan Krzysztof dochodzi do wniosku, że skoro dzień i tak jest stracony, rozsądniej będzie zacząć od następnego poniedziałku.
Dr hab. Wiesław Jutro z Instytutu Postanowień Tygodniowych ocenia, że przypadek pana Krzysztofa jest wzorcowy. – Poniedziałek ma w Polsce status wyłącznie deklaratywny. Badamy go od lat i nie znaleźliśmy ani jednej osoby, która faktycznie coś w poniedziałek zaczęła. Znaleźliśmy za to wiele takich, które w niedzielę skończyły lodówkę – wyjaśnia.
Pan Krzysztof podchodzi do sprawy optymistycznie. W tym tygodniu zamierza wyjątkowo zacząć dietę od wtorku, bo w poniedziałek urodziny ma kolega z pracy.
