Awans stuzłotówki: objęła stanowisko jedynych oszczędności 28-latka

Niepozorny banknot zawsze wiedział, że został stworzony do czegoś więcej niż bycie prostym narzędziem wymiany. Od początku był gotowy do gry o wysoką stawkę i miał mindset godny pieniądza sukcesu. – Od urodzenia w drukarni NBP czułem, że jestem wyjątkowy – zwierza się nam pieniążek. – Inne banknoty marzyły o wygodnym życiu na lokacie czy schowaniu się przed niewidzialną ręką rynku w sejfie banku. Ja wiedziałem, że chcę pomagać najbardziej potrzebującym. Jego kariera zaczęła się od pracy w supermarkecie. Parał się różnych zajęć, ale swoje powołanie odnalazł dopiero na kasie. – W dzień harowałem, a nocami snułem marzenia o lepszym życiu – uśmiecha się – bo przecież pieniądze nigdy nie śpią. – Ten dyskont nauczył mnie wszystkiego i uświadomił mi, ile jestem wart. Niestety, inni pracownicy nie byli dla mnie zbyt mili i uważali się za lepszych – opowiada banknot. – Mówili o mnie, że śmierdzę, ale ja nic nie czułem. W końcu nie mam przecież prawdziwego nosa. Miał jednak nosa do interesów. Gdy w sklepie pojawił się student Mariusz, nasz bohater zobaczył w nim szansę na bardziej odpowiedzialne zajęcie i szybki awans. Chłopak zapłacił za nieduże zakupy banknotem dwustuzłotowym, a nasz bohater trafił do niego jako reszta. Pieniądz szybko zauważył, że go nowy przełożony jest osobą, która nie potrafi oszczędzać. – Mariusz wydaje pieniądze na prawo i lewo: na jedzenie, prąd, mieszkanie... Nie zna umiaru – kręci głową banknot. – Doprowadził do tego, że stałem się jego ostatnim aktywem. W ten sposób awansowałem ze zwykłego, szaro-zielonego banknotu na najważniejszego członka jego portfela. I to ostatniego! W ten sposób stuzłotówka został powołany na stanowisko Ostatnich Oszczędności Mariusza. Tymczasowo ma pełnić tę funkcję do pierwszego, kiedy spodziewane jest przybycie nowych banknotów. Biorąc pod uwagę inflację, drożyznę i nierozważne decyzje konsumenckie szefa, można przypuszczać, że stuzłotówka szybko pozbędzie się konkurencji i utrzyma nowe stanowisko. – Całe życie wszyscy wmawiali mi, że nie daję szczęścia. Ale może tak naprawdę daję je sobie? – kończy banknot z refleksyjnym uśmiechem. To jest ASZdziennik. Wszystkie cytaty i wydarzenia zostały zmyślone.