Kurierowi jest przykro, że twoja zupa się rozlała, ale weź ją już od niego, bo mu cieknie na palce

Przeprasza, no nie wie, co się stało, ale zabierz już tę zupę.

Wie, że miał do ciebie jechać piętnaście do dwudziestu pięciu minut, a jechał godzinę. Pada, jest zimno, słońce świeciło mu w oczy i przegrzał się w tej kurtce, a tak w ogóle, to musiał jeszcze gdzieś po drodze wjechać, więc nie zagłębiajmy się w szczegóły, dobra? Ważne, że dotarł i ma twoją zupę.

Proszę, oto zupa. Ojej, momencik.

No to tak.
Kurier ma dla ciebie dwie wiadomości, dobrą i złą.
Dobra jest taka, że, jak już wspomniał, ma dla ciebie zupę.
Zła jest taka, że coś mu chyba źle zapakowali, bo zupa zamiast zostać w misce, wsiąkła w papierową torbę i teraz kapie mu na palce, na podłogę i trochę też na zabytkowy parkiet w twoim przedpokoju, a w zasadzie w przedpokoju właścicielki twojego mieszkania, kiedy ręce kuriera z przesyłką desperacko próbują przekroczyć twój próg.

Hola, hola (mówisz), czy możesz nie przyjąć zamówienia?

Znaczy, no, nie bardzo, jak to nie przyjąć, on już tu jest i sam nie ma co zrobić z tym jedzeniem, zresztą kapie mu to wszędzie, a mogłoby kapać bezpiecznie u ciebie na ten parkiet.

No więc, ten, przykro mu, ale weź to już od niego.

Smacznego!

To jest ASZdziennik. Wszystkie cytaty i wydarzenia zostały zmyślone.