
Twoje jedyne skojarzenie z "Duchowym Życiem Zwierząt" to "Król Lew" i pierwsza scena z Simbą? Znajomi kończą ściągać "Prey" Bethesdy, a przed tobą wciąż ostatni boss z "Dooma" id Software? Wszyscy chwalą się karnetami na najbliższego Open'era, a ty nadal masz całe "OK Computer" na playliście "do sprawdzenia"?
REKLAMA
Nie martw się.
Oto siedem zdań, dzięki którym zabierzesz głos w każdej trudnej rozmowie o kulturze w ten weekend.
Spóźniłeś się na imprezę, bo oglądałeś dwa odcinki wyemitowane w sobotę o 21:00 na Comedy Central. Wchodzą na imprezę po 22 będziesz miał więc ułatwione zadanie. Twoje uwagi o wyższości duetu Cleese-Chapman nad duetem Jones-Palin sprawią, że po twoim miniwykładzie oponenci będą z tobą mogli wygrać tylko zrzucając 16-tonowy odważnik.
I nawet te skoki, po których lądujesz w przepaści przez mylącą perspektywę 2,5-D i nieprecyzyjne sterowanie, prowadzą cię coraz bliżej do prawdy: czy to już 7/10, czy jednak tylko 6,5?
Gdzie podział się ten drapieżny akustyczny neurofunk, za który wszyscy pokochaliśmy "The Salad Days"?
Nikt nie wie, czy to komplement, więc nikt nie odważy się, by go podważyć.
Już teraz wiesz, że na pewno nie będzie to samo co klasyka, ale dla świętego spokoju narzuciłeś sobie embargo na surową krytykę kontynuacji "Prometeusza" co najmniej do momentu ukazania się wersji reżyserskiej "Obcego: Przymierza" na blu-rayu.

To i tak niewiele w porównaniu do tego paśnika, który po "Duchowym Życiu Zwierząt" zbudowałeś dla ewentualnych zbłąkanych jelonków na warszawskim Żoliborzu.
"Umpa, umpa, i komputerek, i hulamy, cały parkiet tańczący, i ch... Hulamy...".
