Piękne! Ta dziewczyna lubi swojego chłopaka, choć nie jest Włóczykijem z "Muminków"

Janek nigdy nie napisał Magdzie piosenki, która składała się z jednej części z nadziei, w dwóch z wiosennej tęsknoty i której resztę stanowił niewypowiedziany zachwyt, że Janek może wędrować, że może być sam i że jest mu ze sobą dobrze.

Po prostu zrobił jej na Spoti playlistę "Jesiennie dla Magdy" z The National i Iron & Wine. No też fajnie - myśli Magda.

Oczy Janka rzadko robią się też chmurne i tajemnicze. Są raczej podkrążone i czerwone od pracy, seriali i Deahtloopa. Nie szkodzi: Magda lubi się w nie wpatrywać i nie przeszkadza jej jakoś strasznie, że nie widzi w nich takiej pierwotnej dzikości, buntu i wolności.

Janek nie jest też taki, żeby wyruszał daleko w świat wczesną jesienią, a zawsze wracał pierwszego dnia wiosny. Po prostu wychodzi z domu o 7:45 i wraca jakoś o 17:40, a czasami później, gdy na swojej drodze spotka gęstą i tajemniczą dąbrowę, w której... eee, to znaczy jakiś bazarek, i przyniesie do domu ziemniaki na obiad. To bardzo miło ze strony Janka.

Magda nie ma Jankowi za złe, że nie lubi spać w namiocie rozbitym nad strumykiem, a na urlopach wybiera hostele z klimatyzacją i możliwie niedaleko od centrum.

Janek nigdy nie patrzy ponadto smutno w dal i nie mówi wtedy tak ładnych zdań jak "świat przed katastrofą zawsze wygląda tak cicho i spokojnie", ale nie jest negacjonistą klimatycznym i wie, że karton po mleku to idzie do pojemnika na metale i tworzywa sztuczne.

No bo Magda to bardzo lubi tego Janka i w ogóle jej nie przeszkadza, że nie jest Włóczykijem.

Kupiła mu nawet w prezencie ładny zielony płaszcz na jesień, a na kolejne urodziny dostanie kapelusz i harmonijkę ustną.