
Powiększenie Warszawy niedługo stanie się faktem. To oznacza, że do elitarnego klubu miliona posiadaczy kart warszawiaka dołączą wkrótce hordy parweniuszy. Od których jednak bardzo łatwo będzie się odróżnić. Wystarczy te kilka zdań.
REKLAMA
Umówmy się. Twarde podziały społeczne odeszły dziś do lamusa, ale nie brały się z niczego. Kto chce jeszcze koniaczku?
Oczywiście wielu nowych warszawiaków będzie teraz na siłę szukać swoich "warszawskich" korzeni, ale wystarczy takiego delikwenta zabrać na Powązki. Niech pokaże, ile ma tam grobów. No właśnie.
Niższe klasy mylą Inteligiencję z wiedzą, jaką można kupić na byle korepetycjach. Tymczasem to rzecz, którą wynosi się z wielopokoleniowego chowu wsobnego na Hożej.
Wiemy, o co chodzi.
Jako że wszyscy jesteśmy warszawską śmietanką, niską obmowę zostawiamy plebsowi z Piastowa. Dlatego prawdziwy warszawiak powinien do sprawy podejść empatycznie. I pochwalić jak trzeba. Bo czym byłyby obiadki czwartkowe bez pańszczyzny?
Empatii ciąg dalszy. Bo nie możemy winić kogoś tylko za to, że nie urodził się w stolicy. Atakujmy za to, na co mieli wpływ. Na przykład za decyzję o kupieniu mieszkania w Legionowie.
Gdy wszystko inne zawiedzie, pozostaje rdzennowarszawska bomba atomowa. Nikt nie pamięta trasy 17 sprzed wojny, ale też nikt nie zdradzi się pytaniem o szczegóły.
Chyba, że pochodzi z Józefowa.
Autor: Rafał Madajczak z Nowej Soli / @ojciecredaktor
